جهنم

درد دل

درد علی دو گونه بود: دردی که از ضربه ی شمشیر احساس می کرد و درد دیگر دردی که او را تنها در نیمه شب های خاموش به دل نخلستان کشانده...و به ناله در آورده بود. ما تنها بر دردی می نگریم که از شمشیر داشت

اما درد علی نبود

دردی که چنان روح بزرگی را به ناله آورد، تنهایی بود که ما آن را نمی شناسیم

باید این درد را بشناسیم نه آن درد را

که علی درد شمشیر را احساس نمی کرد

و ....ما

درد علی را احساس نمی کردیم.

اگر دکتر شریعتی امروز بود چنین...